Biçare

Ben savas çocuguyum
Aciya agit yakanlarin dünyasindan
kopup gelmisim buraya...
Güldü mü yaslar bosanirdi atalarimin gözlerinden..
Kavmimdeki çocuklar,
beklentilerini ümitsizliklerinin en can alici noktasindaki ümide baglayip,
analarinin gözlerindeki hüznü yazarlardi
gökyüzüne uçurduklari uçurtmalara...
Umutlar uyutulurdu salincakta..
Ninni söyleyerek..
Içlenerek.. Iç çekerek..
Dalgin yürürdü gençkizlar yerle bir olmus
kentin enkaz kirintilari arasinda..
Her siren sesi,
ürkek yüreklere düsen amansiz bir korku,
her silah sesi,
beklentili gönüllere yuvarlanan bir çiglik olurdu,
savas kadinlarinin ürpertili bakislari arasinda...
Yarisi kopmus kollariyla günese kucak açan çocuklar gördüm sehrimin barut kokan sokaklarinda...
Ve çiçekler....
Her seye ragmen,
onca kirlilige,
onca zorbaliga ragmen
açmayi ve gönüllere sürur vermeyi becerebilen çiçekler gördüm....
Dag adamlarinin arasinda, üzerine sulama vazifesi düsmüs bir ninenin
kipirdayan dudaklarindan düstüm gönüllere.....
Sert bakislarin ardindaki gözyaslarini
ben okuyabilirim yalnizca.....
Bir bebegin çigliginda saklandim...
Ve bir annenin feryadinda...
Hep temkinli adimlar attim
mayinla dösenmis hayatin ortasinda...
Sehrimin genç kizlari,
en korkuç ejderhalarin bile masum kalacagi heveslere kurban edildiler..
Analar aglamayi bildiler sadece..
Yeri geldiginde ölmeyi
ve
dua etmeyi..
Çocuklar, oyun alanlarinda savas türküleri
söylemeyi ögrendiler..
Baslarini iki omuzlarinin arasina sikistirip,
ekrandaki dramatik filmlerde aglamayi vicdanli olduguna yorumlayan siz
Sayinlar! Bayanlar! Efendiler! Hanimlar!....
Unutmusum seçkin kelimeler kullanmayi...
Bomba dedim..
Savas dedim..
Aci dedim...
Anne dedim...
Ve öldü..... dedim sadece...
Oysa size seslenebilmek için yeterli degildi
bütün bunlar...
“SAYIN BAYIM... BEN AÇIM DA....” demeliydim..
ve sizler
igrenç bir mahluka bakar gibi,
gözlerimdeki aciya bakip,
bir yaka süsü gibi
dudaginizin kenarina kondurdugunuz
alayci tebessümünüzle
bir kaç kurus sikistirmaliydiniz
nasirli ve kirli avucuma...
Ve böylece hayirsever bir vatandas olmanin rahatligiyla
vicdaninizi koltuk altiniza sikistirip bir çanta gibi, gömülmeliydiniz
yumusak koltuklariniza....
bilemezdim....
Aykiri sözler edisimi mâzur görün!
Ben savas çocuguyum ve
savasin haricinde
pek fazla kelime ögrenemedim!..


Anonim